Met Jessie en Hanna eindelijk weer binnen de gelederen gingen onze toppers vandaag de strijd aan op een winderig Sportpark Voorwaarts. Gezien de stand op de ranglijst en vooral de indrukwekkende doelcijfers van Reiger Boys, 17 voor en slechts 1 tegen, waren de meiden vooraf gewaarschuwd. Dit kon weleens een lastige middag worden.
Met Janna voorlopig voor enkele weken uit de roulatie, werd er opnieuw gewerkt met een roulatiesysteem voor de spitspositie. Na een goede trainingsweek en een prima voorbespreking wisten de meiden wat er van hen werd verwacht.
De eerste minuten waren aftastend van beide kanten, maar al snel kreeg Reiger Boys steeds meer grip op het middenveld. Door daar een overtal te creëren, kwamen onze meiden regelmatig net een stapje te laat. Het gevaar werd soms wel gezien, maar de oplossing kwam net ff te laat.
Na ongeveer tien minuten was het dan ook raak. Een steekbal dwars door het middenveld zette de Heerhugowaardse spits vrij voor Sabeau. De complete verdediging werd daarmee in de luren gelegd en ook voor Sabeau was er geen houden meer aan, 0-1.
Meer coaching naar elkaar dus. Waar is hulp nodig? En soms betekent dat dat je even je eigen positie moet verlaten om het overtal van de tegenstander op te heffen. Dat werd uiteindelijk gezien.
Maar voordat onze meiden dat helemaal goed hadden staan, sloeg Reiger Boys opnieuw op precies dezelfde manier toe. Weer een steekbal vanuit het middenveld en weer stond de spits vrij voor onze goal. Na een kwartier stond er daardoor 0-2 op het scorebord.
Een flinke wake-upcall voor LSVV.
Daarna werd het beter opgepakt. Er kwam meer coaching, meer onderlinge hulp en LSVV kreeg zelf ook steeds meer mogelijkheden richting de Heerhugowaardse goal. Reiger Boys was misschien net wat behendiger aan de bal, maar gescoord werd er voor rust niet meer.

In de rust kwamen de meiden met een goede onderlinge uitleg en wat positiesverbeteringen. Hierdoor kwamen onze toppers goed uit de kleedkamer. En ondanks dat LSVV de tweede helft vol tegen de wind in speelde, leek die wind nauwelijks invloed te hebben op het spel.
Wel had LSVV tot twee keer toe het geluk aan haar zijde bij een corner. De eerste bal spatte uiteen op de punt van de kruising en de tweede draaide door de wind richting de paal. Soms heb je een beetje geluk nodig. Geluk dwing je af, zeggen ze dan.
De tweede helft speelde LSVV in ieder geval veel gecontroleerder. Er kwam meer grip op Reiger Boys en daardoor kwamen er ook meer mogelijkheden. Dieuwertje vond op rechts alleen steeds een getergde verdedigster op haar weg. En Maud zette vanaf de middenlijn een geweldige rush in, maar vergat haar prachtige actie uiteindelijk te belonen met een doelpunt. Die had er eigenlijk wel eentje verdiend.
Omdat LSVV meer grip kreeg, werden ook de duels feller. Noor V. had het achterin regelmatig aan de stok met de aanvalsters. Ze vloog een paar keer door de lucht of zelfs ondersteboven, maar hield knap stand. 💪🏻
De scheidsrechter liet vandaag ook veel toe, maar eigenlijk kwam dat het spelbeeld wel ten goede. Ook Sarah deinsde niet terug voor een harde bal vol in het gezicht of een bodycheck langs de zijlijn die toch wel een beetje over het randje was. Ervoor gooien, opstaan en weer doorgaan. Precies die strijdlust zagen we vandaag bij de hele ploeg.
Hanna probeerde het veelvuldig op links, maar ook voor haar was er weinig doorkomen aan. Achterin stond het bij LSVV ondertussen potdicht. Pien en Jessie vlogen alle kanten op, maar hadden de vleugelaanvallers van Reiger Boys feitelijk in hun broekzak.
Strijd werd er dus geleverd. De mandekking was in de tweede helft een stuk beter en LSVV kreeg steeds meer grip op de wedstrijd. Echt grote kansen bleven echter uit. Omdat het achterin ook potdicht bleef, veranderde de stand niet meer.
0-2.

Hier had absoluut meer ingezeten voor onze toppers. Maar zeker gezien de tweede helft kan niemand zichzelf iets kwalijk nemen. Sterker nog: dit was wederom een sterke pot tegen een goed voetballende ploeg. Het biedt perspectief, zoals ze dat dan zo mooi zeggen.
De twee vroege tegengoals deden LSVV vandaag uiteindelijk de das om. Daarna werd er uitstekend gereageerd. De tweede helft liep echt stukken beter en er werd gevochten voor iedere meter.

Ik heb wederom genoten van die meiden.
Ze geven niet op, zijn leergierig, maar bovenal spelen ze als een team. Met elkaar en voor elkaar. En daar mogen ze trots op zijn.
Op naar volgende week meiden!
Jullie kunnen met opgeheven hoofd de kermis op! 💪🏻🫵🏻

Een trotse coach!