Met bijna een volledige selectie reisden we zaterdag af naar Dirkshorn. Alleen Janna ontbrak nog vanwege haar enkelblessure. Zij vecht zich momenteel langzaam maar zeker weer terug richting het veld en het team. Dat kan nog enkele weken duren, maar de krukken zijn inmiddels gelukkig al verdwenen.

Op het biljartlaken van Sportpark Dirkshorn werd onder een stralend zonnetje afgetrapt.
De afgelopen weken was het steeds hetzelfde verhaal: tot aan de zestien ging het prima, maar daarna vergaten onze meiden de trekker over te halen. Net dat beetje stootkracht, overtuiging of geluk ontbrak om de bal ook daadwerkelijk tegen de touwen te krijgen.
Vandaag moest dat anders.
De wedstrijd tegen Dirkshorn kwam daarbij misschien wel op het juiste moment. Beide ploegen hadden nog niet bepaald een indrukwekkend aantal doelpunten gemaakt, al had Dirkshorn er wel duidelijk meer tegen gekregen. Veel druk vooruit zou vandaag dus zomaar eens goed kunnen zijn voor het doelsaldo.
En die dadendrang was er meteen.
In de eerste tien minuten kregen we maar liefst acht corners. De druk van LSVV was duidelijk, alleen leverden deze dode spelmomenten helaas nog geen rendement op.
Het eerste kwartier was duidelijk voor LSVV. Dirkshorn bleef echter overeind doordat de meiden in balbezit soms te veel tijd kregen om vooruit te voetballen. Gelukkig bleef de druk naar voren door het goede spel van Fien D., Cato en Noor T. op het middenveld gewaarborgd.
Wat volgde was een geweldige uitbraak over rechts van Dieuwertje, waarbij maar weer eens zichtbaar werd hoeveel stappen zij de afgelopen jaren heeft gemaakt. Zowel technisch als qua spelinzicht is ze enorm gegroeid. Haar eerste schot werd nog gekeerd, maar in tweede instantie had de keepster geen antwoord meer. De bal werd getoucheerd, maar rolde tergend langzaam onder haar door over de doellijn, 0-1.
Vlak voor rust werd het nog mooier. Cato kreeg de bal randje zestien meter voor haar voeten, nam de bal vol vertrouwen op haar pantoffel en liet de Dirkshorner keepster kansloos, 0-2.
Bijna op het rustsignaal dacht Lara precies dat kunststukje nog even dunnetjes over te doen, maar haar schot ging helaas net over.

Na de limonade was het bij vlagen echt genieten.
Was het niet door het nog iets feller uit de kleedkamer komen, dan was het wel door de enorme drang van LSVV om naar voren te blijven voetballen.
Dirkshorn probeerde het zeker, maar onze defensie gaf vandaag nauwelijks iets weg. De achterhoede deed precies wat er gevraagd werd. Sabeau had daardoor bijzonder weinig te doen en kon bijna de gehele partij lekker van het zonnetje genieten.
Al snel na rust kapte Cato een verdediger knap uit en plaatste de bal vervolgens heerlijk in de verre hoek, 0-3.
En dat de score daarna niet verder opliep, was bijna volledig te danken aan de keepster van Dirkshorn. Zij stond vandaag werkelijk een uitstekende wedstrijd te keepen, met een paar geweldige reflexen en mooie duiken.
Want kansen waren er genoeg.
Cato zag een inzet uit de kruising worden getikt. Maud speelde een zeer sterke wedstrijd en kreeg haar mogelijkheden. En Fien M. was bij vlagen ongrijpbaar. In één scrimmage kreeg zij zelfs drie keer de kans om uit te halen, maar iedere keer stond die keepster weer in de weg.
Dirkshorn probeerde het nog wel, maar was vandaag eigenlijk een beetje machteloos tegen het spel van onze meiden.
Een extra beloning voor de uitstekende wedstrijd kwam uiteindelijk vlak voor het eindsignaal. Valentina gaf een prachtige assist op Cato, die haar derde van de middag binnen schoot, 0-4. Met een hattrick mocht Cato huiswaarts!

En daarmee werd niet alleen het doelsaldo flink opgekrikt, maar ook het zelfvertrouwen weer een stukje verder opgebouwd. De nul achterin gehouden, vier doelpunten vóór en met deze overwinning is de tweede klasse bovendien zo goed als veiliggesteld voor de tweede fase.

Een uitstekende dag van jullie meiden.👌🏻Hard gewerkt, goed gevoetbald en met rooie koppies weer van het veld af.
Precies wat we willen zien.💪🏻
Op naar volgende week toppers!

Een trotse coach!