Vandaag stond de inhaalwedstrijd tegen Wieringermeer JO15-1 op het programma. Na grondige wedstrijdanalyse waren we behoorlijk beducht op dit team. In de vorige fase speelden zij nog in de 2e klasse en met 6 uit 2 (en 12-0 doelsaldo) mag je ze op voorhand toch titelkandidaat noemen.
Aan de andere kant; bij winst vandaag zouden wij ons aan kop nestelen. 



De eerste helft hebben we daarom, geheel tegen de filosofie van LSVV in, een kleine tactische omzetting gedaan door te starten in een 4-4-2. Het doel was om met twee sterke voorhoedespelers de verdediging van de tegenstander te verrassen.

En dat pakte nog beter uit dan we gehoopt hadden. Binnen 2 minuten lag de eerste goal er al in. Na een splijtende pass van Gustavo op Valentino was het eerste schot direct raak.
En na nog eens 5 minuten was het verschil twee. Nu was het precies andersom en kon Gustavo koel binnenschieten. 



Wieringermeer herpakte zich en er ontstond een heel interessant voetbalgevecht waar de tegenpartij zoetjesaan steeds sterker werd. Halverwege de eerste helft hadden ze ook een paar forse kansen gekregen. Maar Callan leek wel een magneet geplaatst te hebben; in plaats van dat de spitsen een hoek uitkozen gingen alle ballen recht op hem af.

Het was dan ook een enorme domper dat Wieringmeer terugkwam tot 2-1 na een wat makkelijk gegeven penalty. En binnen 2 minuten stond het alweer gelijk na wat lafjes verdedigen. Tot overmaat van ramp scoorde de wit-blauwen vlak erna ook nog de 3e.

Even leek de tactiek ons dus toch de das om te doen. Want waar we hoopten op een extra ‘slotje op de deur’ op het middenveld mocht Wieringermeer in deze fase redelijk vrij voetballen. 
Maar in de laatste 10 minuten voor rust weten we dan toch weer het tij te keren. Opnieuw stond er een counter aan de basis en mocht Valentino het schot van Gustavo in de rebound vrij intikken. En na een heerlijke aanval over rechts met een assist van Aman kon Wick de 4-3 ruststand binnenwerken. 


Alhoewel het experiment redelijk goed uitpakte hebben we de tweede helft weer in de normale vertrouwde 4-3-3 veldbezetting gespeeld. Vanuit de gedachte; dat verwacht de tegenstander niet doen we het nu precies anders.

En dit pakte wonderbaarlijk goed uit. Want na enkele minuten lag de 5-3 in het netje. Een heerlijke aanval waarin Aman de sprintende Gustavo vond; die was niet zelfzuchtig door de bal breed te spelen op Valentino. Nog een paar minuten later was het opnieuw een aanval over rechts en zorgde Thijs dat Gustavo zijn 2e van de wedstrijd kon maken. 

Maar de mooiste goals moesten toen nog komen. De 7-3 was een hele unieke. Valentino plaatste een hoekschop panklaar op het hoofd van (die andere keeper) Kiyo, die vandaag als veldspeler zijn eerste van het seizoen maakte.

Dat leek weer 2 minuten later, bij de volgende hoekschop, opnieuw de bedoeling. Maar daar dacht de wind anders over; de bal van Valentino zeilde zo het doel in. 

De weerstand van Wieringermeer was daarmee wel gebroken. Er kwam hier en daar wat frustratie en wat vruchteloze pogingen om een nieuwe penalty te forceren. Dankzij dokter Callan werd iedereen weer op de been gebracht en toonde hij ook in de tweede helft zijn waarde.

Het slotakkoord was voor Wick. Na een overtreding op Aman ging hij op 17 meter van het doel achter de bal staan. Met zijn laatste balcontact plaatste hij de bal prachtig in de linkerbovenhoek. De 9e van de dag en zijn 9e goal van het seizoen.

Door alleen de goals te beschrijven doen we de rest van het team te kort. Het was vandaag weer een collectieve prestatie waarin iedereen zijn best deed om zijn taken te vervullen. En met deze combinatie van teamspirit, voetbalkwaliteiten en werklust kan het nog wel eens een heel mooi voorjaar worden. Volgende week spelen we thuis tegen Dirkshorn; een wedstrijd met weer een heel ander verhaal.