• Het is weer een wedstrijddag, en hoewel er bij de meeste verenigingen veel tot alles wordt afgelast, liggen onze velden er goed bij. De kunstgrasvelden zijn prima bespeelbaar en het grasveld, wordt in de loop van de ochtend ook steeds beter. Nadat we hebben kunnen genieten van onze toppers van de JO13-2 die vandaag het kampioenschap binnentrokken, gefeliciteerd en op naar de eerste klasse! Was het enkele uren later dat onze mannen en dame aan de aftrap stonden tegen onze zuiderburen van Kolping Boys.

    Kolping Boys is geen onbekende tegenstander, in de beker kwamen we ze ook al tegen, maar moesten we ons met 1-5 gewonnen geven op eigen veld. Nu was het dus tijd voor een sportieve revanche. En zo ontstond er een heerlijke strijd tussen twee leuke teams. Ook Kolping Boys heeft een meisje in het team en zo gingen naast de duels tussen de jongens, ook de meiden samen de duels aan. Sjors stond haar mannetje maar had moeite met de droge vrieslucht in de eerste helft, uiteindelijk moest ze toch echt even in de dugout op adem komen.

    Sven zetten we vandaag in de schijnwerpers. Sven heeft een aanstekelijke drang om te presteren, naast dat hij niet bang is om de duels aan te gaan, heeft hij een enorme vechtlust. Wel heeft hij nog de neiging om geregeld, net even te veel, te willen doen met de bal, waardoor hij zichzelf in de nesten werkt. Maar hij weet dat daar verbeterpunten liggen, en van onze fouten blijven we leren, dus ik weet zeker dat ook dat, steeds beter zal gaan worden. Vandaag was hij als rechtervleugelverdediger in ieder geval weer erg belangrijk voor het team. Blijf jezelf verbeteren Sven, goed bezig hoor!

    Tijdens het begin van de wedstrijd had ik het idee, dat de beste kansen voor LSVV waren, en we meer druk naar voren konden geven dan onze tegenstanders, toch was het Kolping Boys dat in de 17e minuut met een uitbraak over de linkervleugel het eerste doelpunt mocht verzilveren. Thijs werd daarbij gepasseerd en de rugdekking ontbrak, waardoor de linksbuiten van Kolping tijd had om de bal hoog over Roy heen te tillen.

    Maar het bleef spannend, de strijd ging volop door en LSVV liet zich niet van de wijs brengen. Duels werden aangegaan, strakke passes werden gegeven, regelmatig werd de lange bal als wapen gebruikt, maar het is uiteindelijk een vrije trap en wat gerommel voor het doel, waarin Timo de bal met zijn koppie enigszins gelukkig in het doel krijgt. Maar doelpunt is doelpunt, dus we klagen niet.

    Ook na de rust blijft die strijd, het gevoel is dat de wedstrijd gewonnen gaat worden door het team wat het eerste een tweede doelpunt weet te maken. Onterecht (?) op buitenspel afgevlagd bij een aanval van LSVV, een bal die wel of net niet over de doellijn gaat bij een doelkans van Kolping (?) Er deden zich daarnaast aan beide kanten nog diverse kansen voor. Maar de doelpunten vielen niet en daarmee bleef de teller voor beiden teams op één staan en werd, deze zeer terechte uitslag, door beide partijen een beetje als verlies gezien, maar voor LSVV was het gevoel na het verlies in de beker net even beter. Iedereen heeft enorm gestreden voor wat hij of zij waard is.

    Al met al een leuke en enerverende pot voetbal, en daarmee kunnen we met opgeheven hoofd richting AFC’34 volgende week en gaan we kijken, of we deze fase winnend kunnen afsluiten in Alkmaar.